O pharming é un tipo de ciberataque que manipula o tráfico de internet para redirixir a unha persoa a un sitio web falso, aínda que escribise correctamente a dirección do sitio lexítimo.

A palabra pharming xorde da combinación das palabras "phishing" e "farming" (colleita), porque os atacantes "sementan" o código malicioso e esperan a que os usuarios "caian" no seu sitio falso.

Como funciona o pharming

O pharming pode producirse de dúas maneiras: o máis habitual prodúcese cando o atacante manipula o sistema de nomes de dominio (DNS) pero tamén pode ocorrer de maneira individual, infectando un dispositivo da vítima.

A nivel de rede (DNS), os ciberdelincuentes atacan directamente un servidor DNS. Todos os que procuren unha web específica serán enviados ao sitio falso sen sabelo.

A nivel local (dispositivo da vítima), un virus infecta un dispositivo persoal e modifica o arquivo hosts. Cando tentas ir a unha web, o teu dispositivo le ese arquivo modificado e rediríxete á IP do atacante.

En ambos os dous casos (DNS ou dispositivo individual), cando o usuario escribe unha web lexítima, o sistema rediríxeo automaticamente a unha páxina falsa que parece real.

O usuario introduce os seus datos pensando que está na páxina oficial e os ciberdelincuentes capturan esa información.

O obxectivo é roubar datos sensibles como contrasinais, números de tarxeta ou información bancaria.

Diferenza entre pharming e phishing

Pharming e phishing son dous dos ciberdelitos máis habituais. Sabes cal é a diferenza?

Phishing: o atacante envía un correo ou mensaxe falsa cunha ligazón enganosa e necesita que fagas clic.

Pharming: non necesitas facer clic en ningunha ligazón; a redirección ocorre automaticamente e en segundo plano.

O pharming adoita ser máis difícil de detectar, xa que a url parece correcta, e, ademais, o seu alcance é masivo e pode afectar a todos aqueles que accedan a unha determinada web.

Consellos para protexerte do pharming

Dámosche unha serie de recomendacións que poden axudarte a detectar e previr o pharming.

Revisa que a web á que accedes teña HTTPS e certificado válido.

Mantén antivirus e sistema actualizados.

Evita redes wifi públicas inseguras.

Usa autenticación en dous factores (2FA).

Mira o cadeado do navegador. Se non aparece ou o navegador mostra advertencias, desconfía.

Fai clic no cadeado. Verás o certificado de seguridade e a quen pertence o sitio.

Revisa a url con atención. Ás veces, só cambia unha letra.

Se algo se ve raro, sal da páxina. Poden ser erros de deseño, faltar logotipos, incorreccións gramaticais ou incoherencias no idioma.

Non fagas caso de peticións de datos inusuais.